Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Osadnictwo magdaleńskie to dzieje grup ludzkich w okresie od około 18.000 do 11.000 lat temu

Ludzie ci zamieszkiwali tereny wyżynne i podgórskie zachodniej i środkowowschodniej Europy

Obozowisko w Klementowicach to najdalej na północny-wschód wysunięty punkt osadnictwa magdaleńskiego w całej Europie

Podczas badań archeologicznych w Klementowicach odkryto ponad 50.000 zabytków

Datowanie radiowęglowe pozwoliło określić wiek obozowiska na około 15.000 lat

Środowisko naturalne przypominało współczesną tundrę ze zmarzliną w podłożu

W okresie późnego plejstocenu w Klementowicach funkcjonowało obozowisko wyspecjalizowanych łowców magdaleńskich

Głównie polowano na zwierzynę stadną

Wszystkie szczątki zwierzęce odkryte na stanowisku należą do osobników końskich (Equus ferus)

Zwierzęta w Klementowicach upolowane zostały wczesną jesienią

Podstawowym surowcem do wyrobu narzędzi były krzemienie

Większość z nich przyniesiono do Klementowic z odległości około 80 km

Narzędzia wykorzystywane były do obróbki upolowanej zwierzyny oraz jako elementy broni myśliwskiej

W rejonie stanowiska odkryto również nieliczne ślady osadnictwa z okresów młodszych

O stanowisku

Według aktualnego stanu badań stanowisko nr 20 w Klementowicach (gm. Kurów, pow. puławski, woj. lubelskie) jest to najdalej na północny-wschód wysunięty punkt osadnictwa magdaleńskiego w Europie. Wyniki badań wskazują, że u schyłku plejstocenu funkcjonowało w tym miejscu wielosezonowe obozowisko łowieckie.

Stanowisko archeologiczne położone jest w granicach administracyjnych wsi Klementowice we wschodniej części Polski. Znajduje się ono w zachodniej części Płaskowyżu Nałęczowskiego, stanowiącego północno-zachodni skraj Wyżyny Lubelskiej. Północną krawędź Płaskowyżu, będącą jednocześnie północną granicą występowania lessów (granica Wyżyn i Nizin), dzieli od stanowiska jedynie około 3 km w linii prostej.

Widok na stanowisko od SW

Stanowisko archeologiczne w Klementowicach położone jest w obrębie względnie krótkiego (~150 m.), łagodnego stoku, jednostajnie opadającego w kierunku dna subpołudnikowej, okresowo odwadnianej doliny, stanowiącej górny odcinek niewielkiego cieku, nazywanego Potokiem Klementowickim. Stok ten charakteryzuje niewielkie nachylenie, osiągające maksymalnie 4º  i zachodnia, „ciepła” ekspozycja. Różnice wysokości w jego obrębie dochodzą do 8 metrów (188-196 m n.p.m.). Współrzędne geograficzne stanowiska wynoszą: szerokość geograficzna  51º20'26,83”N; długość geograficzna  22º8'57,13”E.

 

 

 

więcej:

Tadeusz Wiśniewski (red.),  Klementowice. A Magdalenian site in eastern Poland, Lublin 2015 /strony 15-30/

Tadeusz Wiśniewski, Barbara Niezabitowska- Wiśniewska (red.),  Klementowice - obozowisko ze schyłku epoki lodowej we wschodniej Polsce /Klementowice - A late Ice Age settlement in Eastern Poland/, Lublin 2013 /strony 2-5/